ALTER DEMOCRACY
“Κάθε μιντιάρχης που ακολουθεί “επαναστατική” πολιτική εντυπωσιασμού από τα μέσα που ελέγχει, οφείλει πρωτίστως να είναι εντάξει απέναντι στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του εξοφλώντας εγκαίρως τους εργαζόμενους και διατηρώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας κι όχι αμοιβές και συνθήκες τύπου Κίνας!
Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύει άμεσα να χάσει την όποια αξιοπιστία έχει και ο κόσμος αργά ή γρήγορα να πάψει να στηρίζει τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει.”
Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύει άμεσα να χάσει την όποια αξιοπιστία έχει και ο κόσμος αργά ή γρήγορα να πάψει να στηρίζει τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει.”
Σοκ προκαλεί στις μέρες μας η κατάσταση που επικρατεί και ολοένα επιδεινώνεται στο χώρο των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης. Κι ενώ πριν από περίπου είκοσι χρόνια με την έλευση της ιδιωτικής τηλεόρασης έμοιαζε “american dream” η επαγγελματική σου ενασχόληση με τα ΜΜΕ, καθώς ήταν της μόδας τη δεκαετία του '90 να θέλουν όλοι να γίνουν “Χατζηνικολάου” και “Χαρδαβέλλες”(!), τελικά σήμερα φτάσαμε η δημοσιογραφία να αποτελεί την πιο επισφαλή επαγγελματική και οικονομική αποκατάσταση.
Τα τελευταία χρόνια κι ενώ θα περίμενες ότι ο κλάδος θα γνώριζε ανάπτυξη με την έλευση του διαδικτύου και της ψηφιακής εποχής, αντ' αυτού ελέω οικονομικής κρίσης συνεχώς διαβάζεις, ακούς και μαθαίνεις από παντού για ολοένα και περισσότερες τραγικές καταστάσεις στον ευρύτερο χώρο του τύπου που πολλές φορές αγγίζουν τα όρια σύγχρονης δουλείας επιβεβλημένης μέσω ενός ωμού, μαφιόζικου εκβιασμού! “Άμα θέλεις! Αλλιώς βρες αλλού!” Αποτέλεσμα; Με τη πτώση της διαφημιστικής δαπάνης και το κλείσιμο της “κάνουλας” της κρατικής διαφήμισης τα επαγγέλματα που απασχολούνται στον έντυπο και ηλεκτρικό τύπο να καλούνται συνεχώς να πληρώσουν το τίμημα. Περικοπές μισθών, απολύσεις και η μετατροπή του μισθωτού εργαζομένου σε ελεύθερο επαγγελματία με τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών!
Σε όλες αυτές τις μαφιόζικες τακτικές η “σιγή ιχθύος” και το “νίψιμο των χεριών” ήταν και είναι πάγια συνήθεια όλων των παραγόντων, (συνδικαλιστικών οργάνων, κράτους, “ανεξάρτητων” αρχών -ο Θεός να τις κάνει(!)- και μεγαλοδημοσιογράφων που το όνομά τους κι η ιστορία τους μπορεί να τους δώσει την όποια δύναμη εξουσίας και πίεσης).
Έτσι λοιπόν σήμερα, στη σύγχρονη εναλλακτική δημοκρατία μας, στην ALTER DEMOCRACY, έχουμε φτάσει στο σημείο όχι μόνο να μην αναγνωρίζονται επαγγελματικά δικαιώματα ετών, αλλά να μην μπορούν οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, πολλών μηνών απλήρωτης εργασίας κι ακόμη και το δικαίωμα της διαμαρτυρίας να αποτελεί πλέον αδίκημα! Αποτέλεσμα ο νόμος της μαφίας να αποτελεί και πάλι την πάγια τακτική!
Πρώτη απ' όλους η DIGEA, ο ένας από τους τρεις παροχείς του επίγειου ψηφιακού σήματος στην Ελλάδα -που διαφημίζει την “τέλεια” ψηφιακή εικόνα των καναλιών που μεταδίδει- με το “έτσι θέλω” αποφάσισε να μειώσει την ποιότητα του σήματος της εκπομπής του ALTER CHANNEL, επειδή οι μέτοχοι της DIGEA που τυγχάνει να είναι κι οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών καναλιών (!) ενοχλήθηκαν έντονα από τα μηνύματα των απλήρωτων εργαζομένων του ALTER CHANNEL, μηνύματα συμπαράστασης προς τους συναδέλφους τους στα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης που περνούν τις ίδιες ή παρόμοιες τραγικές καταστάσεις. Με αυτή την άκρως αυθαίρετη παρέμβαση-σαμποτάρισμα της DIGEA τίθεται πλέον ένα ακόμη ζήτημα προς πολιτική-νομοθετική διευθέτηση. Σε μία δημοκρατία -κι από τη στιγμή που δεν μπορεί ο κάθε τηλεοπτικός σταθμός να έχει τους δικούς του ψηφιακούς αναμεταδότες, άρα και την ευθύνη εκπομπής του σήματός του-, πόσο συνάδει οι μέτοχοι των τηλεοπτικών σταθμών να είναι συγχρόνως και μέτοχοι του παροχέα επίγειου ψηφιακού σήματος;!
Σε αυτό το θρασύτατο τσαμπουκά που επέδειξε η DIGEA, έρχεται το ΕΣΡ και αντί να ρίξει κανένα χοντρό πρόστιμο στη DIGEA για την κακή ποιότητα υπηρεσιών που προσφέρει σε όλους εμάς τους τηλεθεατές, προβληματίζεται ο “αιώνιος” πρόεδρός του για τη νομιμότητα των απελπισμένων μηνυμάτων διαμαρτυρίας των απλήρωτων εργαζομένων του ALTER CHANNEL! Μα, σε τί υπέροχη δημοκρατία ζούμε!
Μέσα σε όλα αυτά κι όταν αρχίζουν τα μηνύματα να γίνονται πιο προσωπικά προς τους μετόχους του τηλεοπτικού σταθμού (εξαιτίας της συνεχόμενης αδιαφορίας τους) έρχεται και η ιδιοκτησία του ALTER CHANNEL να σταματήσει την εκπομπή των αναλογικών πομπών του καναλιού. Λες και την άδεια λειτουργίας, την άδεια χρήσης της δημόσιας συχνότητας την πήρε η ιδιοκτησία του σταθμού για να τη λειτουργεί όποτε αυτή επιθυμεί και της κάνει κέφι! Χωρίς για ακόμη μία φορά το ΕΣΡ να επεμβαίνει για την αυθαίρετη τακτική της ιδιοκτησίας.
Μα καλά, ε; Σε πόσο γαμάτη δημοκρατία ζούμε! Απίθανες στιγμές δημοκρατίας! Θα τις ζήλευε κι ο τέως “Πρόεδρος της Δημοκρατίας” Γεώργιος Παπαδόπουλος! ALTER DEMOCRACY! Και μιλάμε και για πολύ εναλλακτική δημοκρατία, όχι μαλακίες!
Το 2011 μετά την αποκαθήλωση της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας ήρθε επιτέλους ο καιρός να γίνει και η αποκαθήλωση και της λεγόμενης "τέταρτης εξουσίας", η οποία στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε "τέταρτη", αλλά μάλλον πρώτη. Κι όταν αναφέρομαι στην "τέταρτη εξουσία" μην ψεύδεστε, δεν εννοώ ούτε τους μεγαλοδημοσιογράφους, οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν παιχνίδι σε όσο το δυνατόν ελεύθερο γήπεδο τους έχουν αφήσει να παίζουν η εκάστοτε εργοδοσία τους και των οποίων η αμηχανία σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται έκδηλη με τη σιωπή τους να λέει πολλά περισσότερα κι από την ίδια τους τη φωνή, ή τη πένα, πολύ δε περισσότερο δεν αναφέρομαι στον απλό ρεπόρτερ, του οποίου βασικό εργαλείο της δουλειάς του τα τελευταία χρόνια εκτός του δημοσιογραφικού μπλοκ που σημειώνει τα στοιχεία του ρεπορτάζ του, έχει γίνει και το φορολογικό μπλοκάκι του, αυτό των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών!
Όταν αναφέρομαι στη λεγόμενη “τέταρτη εξουσία” εννοώ τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης, τους “νταβατζήδες” κατά Κώστα Καραμανλή, τους μιντιάρχες, οι οποίοι για να στηρίξουν τα προσωπικά τους συμφέροντα ιδρύουν (ή αγοράζουν) μέσα ενημέρωσης με περισσή ευκολία, πλουτίζουν επίσης με περισσή και άκρως ύποπτη ευκολία, αλλά όταν έρθουν τα δύσκολα (για την εταιρεία πάντα, ποτέ για τους ίδιους) δεν διστάζουν ακόμα και να τα πτωχεύσουν κι εν συνεχεία να ιδρύσουν (ή να αγοράσουν) άλλα μέσα ενημέρωσης σε περίπτωση που εξακολουθήσουν να θέλουν να γίνουν εγχώριοι “Μπερλουσκόνι” και “Μέρντοχ” της κακιάς ώρας!
Το γελοιοδέστερο όλων σήμερα είναι ότι υπάρχουν κάποιοι μιντιάρχες οι οποίοι, ενώ από τη μία προσπαθούν να το παίξουν “επαναστάτες”, σύγχρονοι “Τσε Γκεβάρα” (επίσης της κακιάς ώρας), από την άλλη επιβάλλουν επαγγελματικές τακτικές σύγχρονης δουλείας. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι κάθε μιντιάρχης που ακολουθεί “επαναστατική” πολιτική εντυπωσιασμού από τα μέσα που ελέγχει, οφείλει πρωτίστως να είναι εντάξει απέναντι στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του εξοφλώντας εγκαίρως τους εργαζόμενους και διατηρώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας κι όχι αμοιβές και συνθήκες εργασίας τύπου Κίνας!
Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύει άμεσα να χάσει την όποια αξιοπιστία έχει κατακτήσει απέναντι στο τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό, ή αναγνωστικό κοινό, με αποτέλεσμα οι τηλεθεατές, ακροατές, ή αναγνώστες, δηλαδή οι πραγματικοί πελάτες του αργά ή γρήγορα να του γυρίσουν τις πλάτες τους και να πάψουν να στηρίζουν τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει.
Τα τελευταία χρόνια κι ενώ θα περίμενες ότι ο κλάδος θα γνώριζε ανάπτυξη με την έλευση του διαδικτύου και της ψηφιακής εποχής, αντ' αυτού ελέω οικονομικής κρίσης συνεχώς διαβάζεις, ακούς και μαθαίνεις από παντού για ολοένα και περισσότερες τραγικές καταστάσεις στον ευρύτερο χώρο του τύπου που πολλές φορές αγγίζουν τα όρια σύγχρονης δουλείας επιβεβλημένης μέσω ενός ωμού, μαφιόζικου εκβιασμού! “Άμα θέλεις! Αλλιώς βρες αλλού!” Αποτέλεσμα; Με τη πτώση της διαφημιστικής δαπάνης και το κλείσιμο της “κάνουλας” της κρατικής διαφήμισης τα επαγγέλματα που απασχολούνται στον έντυπο και ηλεκτρικό τύπο να καλούνται συνεχώς να πληρώσουν το τίμημα. Περικοπές μισθών, απολύσεις και η μετατροπή του μισθωτού εργαζομένου σε ελεύθερο επαγγελματία με τιμολόγιο παροχής υπηρεσιών!
Σε όλες αυτές τις μαφιόζικες τακτικές η “σιγή ιχθύος” και το “νίψιμο των χεριών” ήταν και είναι πάγια συνήθεια όλων των παραγόντων, (συνδικαλιστικών οργάνων, κράτους, “ανεξάρτητων” αρχών -ο Θεός να τις κάνει(!)- και μεγαλοδημοσιογράφων που το όνομά τους κι η ιστορία τους μπορεί να τους δώσει την όποια δύναμη εξουσίας και πίεσης).
Έτσι λοιπόν σήμερα, στη σύγχρονη εναλλακτική δημοκρατία μας, στην ALTER DEMOCRACY, έχουμε φτάσει στο σημείο όχι μόνο να μην αναγνωρίζονται επαγγελματικά δικαιώματα ετών, αλλά να μην μπορούν οι εργαζόμενοι να διεκδικήσουν τα δεδουλευμένα τους, πολλών μηνών απλήρωτης εργασίας κι ακόμη και το δικαίωμα της διαμαρτυρίας να αποτελεί πλέον αδίκημα! Αποτέλεσμα ο νόμος της μαφίας να αποτελεί και πάλι την πάγια τακτική!
Πρώτη απ' όλους η DIGEA, ο ένας από τους τρεις παροχείς του επίγειου ψηφιακού σήματος στην Ελλάδα -που διαφημίζει την “τέλεια” ψηφιακή εικόνα των καναλιών που μεταδίδει- με το “έτσι θέλω” αποφάσισε να μειώσει την ποιότητα του σήματος της εκπομπής του ALTER CHANNEL, επειδή οι μέτοχοι της DIGEA που τυγχάνει να είναι κι οι ιδιοκτήτες των ιδιωτικών καναλιών (!) ενοχλήθηκαν έντονα από τα μηνύματα των απλήρωτων εργαζομένων του ALTER CHANNEL, μηνύματα συμπαράστασης προς τους συναδέλφους τους στα υπόλοιπα μέσα ενημέρωσης που περνούν τις ίδιες ή παρόμοιες τραγικές καταστάσεις. Με αυτή την άκρως αυθαίρετη παρέμβαση-σαμποτάρισμα της DIGEA τίθεται πλέον ένα ακόμη ζήτημα προς πολιτική-νομοθετική διευθέτηση. Σε μία δημοκρατία -κι από τη στιγμή που δεν μπορεί ο κάθε τηλεοπτικός σταθμός να έχει τους δικούς του ψηφιακούς αναμεταδότες, άρα και την ευθύνη εκπομπής του σήματός του-, πόσο συνάδει οι μέτοχοι των τηλεοπτικών σταθμών να είναι συγχρόνως και μέτοχοι του παροχέα επίγειου ψηφιακού σήματος;!
Σε αυτό το θρασύτατο τσαμπουκά που επέδειξε η DIGEA, έρχεται το ΕΣΡ και αντί να ρίξει κανένα χοντρό πρόστιμο στη DIGEA για την κακή ποιότητα υπηρεσιών που προσφέρει σε όλους εμάς τους τηλεθεατές, προβληματίζεται ο “αιώνιος” πρόεδρός του για τη νομιμότητα των απελπισμένων μηνυμάτων διαμαρτυρίας των απλήρωτων εργαζομένων του ALTER CHANNEL! Μα, σε τί υπέροχη δημοκρατία ζούμε!
Μέσα σε όλα αυτά κι όταν αρχίζουν τα μηνύματα να γίνονται πιο προσωπικά προς τους μετόχους του τηλεοπτικού σταθμού (εξαιτίας της συνεχόμενης αδιαφορίας τους) έρχεται και η ιδιοκτησία του ALTER CHANNEL να σταματήσει την εκπομπή των αναλογικών πομπών του καναλιού. Λες και την άδεια λειτουργίας, την άδεια χρήσης της δημόσιας συχνότητας την πήρε η ιδιοκτησία του σταθμού για να τη λειτουργεί όποτε αυτή επιθυμεί και της κάνει κέφι! Χωρίς για ακόμη μία φορά το ΕΣΡ να επεμβαίνει για την αυθαίρετη τακτική της ιδιοκτησίας.
Μα καλά, ε; Σε πόσο γαμάτη δημοκρατία ζούμε! Απίθανες στιγμές δημοκρατίας! Θα τις ζήλευε κι ο τέως “Πρόεδρος της Δημοκρατίας” Γεώργιος Παπαδόπουλος! ALTER DEMOCRACY! Και μιλάμε και για πολύ εναλλακτική δημοκρατία, όχι μαλακίες!
Το 2011 μετά την αποκαθήλωση της εκτελεστικής και νομοθετικής εξουσίας ήρθε επιτέλους ο καιρός να γίνει και η αποκαθήλωση και της λεγόμενης "τέταρτης εξουσίας", η οποία στην πραγματικότητα ποτέ δεν υπήρξε "τέταρτη", αλλά μάλλον πρώτη. Κι όταν αναφέρομαι στην "τέταρτη εξουσία" μην ψεύδεστε, δεν εννοώ ούτε τους μεγαλοδημοσιογράφους, οι οποίοι προσπαθούν να κάνουν παιχνίδι σε όσο το δυνατόν ελεύθερο γήπεδο τους έχουν αφήσει να παίζουν η εκάστοτε εργοδοσία τους και των οποίων η αμηχανία σε πολλές περιπτώσεις φαίνεται έκδηλη με τη σιωπή τους να λέει πολλά περισσότερα κι από την ίδια τους τη φωνή, ή τη πένα, πολύ δε περισσότερο δεν αναφέρομαι στον απλό ρεπόρτερ, του οποίου βασικό εργαλείο της δουλειάς του τα τελευταία χρόνια εκτός του δημοσιογραφικού μπλοκ που σημειώνει τα στοιχεία του ρεπορτάζ του, έχει γίνει και το φορολογικό μπλοκάκι του, αυτό των τιμολογίων παροχής υπηρεσιών!
Όταν αναφέρομαι στη λεγόμενη “τέταρτη εξουσία” εννοώ τους ιδιοκτήτες των μέσων ενημέρωσης, τους “νταβατζήδες” κατά Κώστα Καραμανλή, τους μιντιάρχες, οι οποίοι για να στηρίξουν τα προσωπικά τους συμφέροντα ιδρύουν (ή αγοράζουν) μέσα ενημέρωσης με περισσή ευκολία, πλουτίζουν επίσης με περισσή και άκρως ύποπτη ευκολία, αλλά όταν έρθουν τα δύσκολα (για την εταιρεία πάντα, ποτέ για τους ίδιους) δεν διστάζουν ακόμα και να τα πτωχεύσουν κι εν συνεχεία να ιδρύσουν (ή να αγοράσουν) άλλα μέσα ενημέρωσης σε περίπτωση που εξακολουθήσουν να θέλουν να γίνουν εγχώριοι “Μπερλουσκόνι” και “Μέρντοχ” της κακιάς ώρας!
Το γελοιοδέστερο όλων σήμερα είναι ότι υπάρχουν κάποιοι μιντιάρχες οι οποίοι, ενώ από τη μία προσπαθούν να το παίξουν “επαναστάτες”, σύγχρονοι “Τσε Γκεβάρα” (επίσης της κακιάς ώρας), από την άλλη επιβάλλουν επαγγελματικές τακτικές σύγχρονης δουλείας. Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι κάθε μιντιάρχης που ακολουθεί “επαναστατική” πολιτική εντυπωσιασμού από τα μέσα που ελέγχει, οφείλει πρωτίστως να είναι εντάξει απέναντι στους εργαζόμενους στις επιχειρήσεις του εξοφλώντας εγκαίρως τους εργαζόμενους και διατηρώντας ανθρώπινες συνθήκες εργασίας κι όχι αμοιβές και συνθήκες εργασίας τύπου Κίνας!
Σε διαφορετική περίπτωση κινδυνεύει άμεσα να χάσει την όποια αξιοπιστία έχει κατακτήσει απέναντι στο τηλεοπτικό, ραδιοφωνικό, ή αναγνωστικό κοινό, με αποτέλεσμα οι τηλεθεατές, ακροατές, ή αναγνώστες, δηλαδή οι πραγματικοί πελάτες του αργά ή γρήγορα να του γυρίσουν τις πλάτες τους και να πάψουν να στηρίζουν τα μέσα ενημέρωσης που ελέγχει.
ΥΓ. Το ανωτέρω άρθρο μου το αφιερώνω εξαιρετικά σε όσους πριν από ένα περίπου χρόνο, όταν σε άρθρο μου (αλλά και σε σχόλια μου σε άλλα blogs) καταδίκαζα την άδικη επίθεση που είχε γίνει στο ALTER CHANNEL και το KONTRA CHANNEL από τον όμιλο Αλαφούζου. Τότε ούτε λίγο, ούτε πολύ με είχαν χαρακτηρίσει σαν blogger-τσιράκι!
ΑΝΤΕ ΓΕΙΑ!
Χρήσιμοι Ενδιαφέροντες Σύνδεσμοι:
http://ergazomenoialter.blogspot.com
http://avriani-kmg.blogspot.com
http://anergoidimosiografoi.blogspot.com
http://dimosiografoiert.blogspot.com
http://www.youtube.com/user/ergazomenoialter
Γεμίσαμε με blogs ανέργων ή εν δυνάμει μελλοντικών ανέργων! Δυστυχώς!!!
Χρήσιμοι Ενδιαφέροντες Σύνδεσμοι:
http://ergazomenoialter.blogspot.com
http://avriani-kmg.blogspot.com
http://anergoidimosiografoi.blogspot.com
http://dimosiografoiert.blogspot.com
http://www.youtube.com/user/ergazomenoialter
Γεμίσαμε με blogs ανέργων ή εν δυνάμει μελλοντικών ανέργων! Δυστυχώς!!!
Ετικέτες Διαδίκτυο, Επικαιρότητα, ΜΜΕ, Οικονομία, Πολιτική, Ραδιόφωνο, Τηλεόραση
posted by Jimmy Bloody Rose at 12/25/2011 01:24:00 μμ
0 comments
links to this post
